Percepcja koloru BIAŁEGO jest przykładem subiektywizmu w postrzeganiu kolorów. Każdy widzi barwę białą trochę inaczej. Wiele przedmiotów, które wydają się białe, w rzeczywistości są szare, ale w bardzo bladym odcieniu. Mimo iż na białych rzeczach widać zabrudzenia, kolor ten kojarzy się z czystością. Dawniej, aby ubrania wydawały się białe, trzeba było poddawać je intensywnej oraz drogiej obróbce, na którą stać było tylko bogatych, dlatego biel od dawna była powiązana z pieniędzmi i władzą. W kulturze zachodniej biel symbolizuje niewinność, a panny młode tradycyjnie mają suknie w tym kolorze. To kolor, który daje jasność oraz podkreśla minimalizm, cechujący np. „białe wiersze”. Opisywane w nich zjawiska i przeżycia opowiedziane są za pomocą jak najmniejszej liczby celnych słów i bez użycia rymów. W odbiorze wielu ludzi biel to coś pozytywnego i transcendentalnego, chociaż w kulturach wschodnich jest to kolor śmierci i żałoby. Przez wieki greckie i rzymskie ruiny kojarzyły się z białym kolorem. Dopiero w połowie XIX wieku archeolodzy stwierdzili, że klasyczne posągi i budowle były zazwyczaj malowane na żywe kolory. 

ŻÓŁTY to kolor słońca, jasności i witalności. Jest postrzegany jako ciepły kolor, kojarzący się z tym, co cenne i piękne. Najbardziej pożądany jest w wersji metalicznej. Wartość złota znalazła swoje odzwierciedlenie w języku – mówi się o „złotym wieku” i „złotej młodzieży”. „Złote usta” to zwrot określający autora wypowiedzi, która powszechnie stała się rozpoznawalna lub, ironicznie, autora niemądrego stwierdzenia. „Żółta łódź podwodna” to kultowy, pełnometrażowy  film animowany z 1968 roku, oparty na muzyce grupy The Beatles, zwłaszcza tytułowej piosence Yellow Submarine.

W psychologii koloru uważa się, że żółcie mogą stymulować umysł i pobudzać kreatywność. Kolor ten mocno zwraca uwagę, dlatego linie i znaki ostrzegawcze pomalowane są na żółto. W naturze żółte kwiaty przyciągają owady do zapylania. Nie wszystkie konotacje żółci są dobre. Niektóre naturalne żółte pigmenty są trujące, a u ludzi żółty kolor skóry jest nierzadko objawem choroby. 

Energetyczny kolor POMARAŃCZOWY emanuje pewnością siebie. Kojarzy się z ożywieniem i spontanicznością. Pomarańczowy potrafi zwiększyć entuzjazm i chęć do działania, a nawet pobudzić apetyt. Kojarzymy go również z ciepłem i witalnością. Moc tej barwy przekonująco ukazali impresjoniści. W centrum obrazu Impresja, wschód słońca Claude Monet umieścił jasnopomarańczowe słońce. Kolor pomarańczowy kojarzy się nie tylko z owocem i światłem słonecznym, ale też z zabawą. To kolor powiązany z młodością, wakacjami, radością i beztroską. Pojawia się także w ogniu, więc podświadomie utożsamiamy go z niebezpieczeństwem. Często jest używany, aby przyciągnąć uwagę. Kontrolki, światła, taśmy czy kamizelki są w kolorze pomarańczowym. 

Pomarańczowa Alternatywa to antykomunistyczny ruch happeningowy działający w kilku miastach Polski (mający swe początki we Wrocławiu) w latach 80. XX wieku.

*) opisy kolorów zostały opracowane na podstawie Wikipedii oraz Sekretów kolorów Kassii St Clair